Τετάρτη, 28 Σεπτεμβρίου 2011

Με κάθε αντίο..

 ..Μαθαίνεις

Μετά από λίγο μαθαίνεις
την ανεπαίσθητη διαφορά
ανάμεσα στο να κρατάς το χέρι
και να αλυσοδένεις μια ψυχή.

Και μαθαίνεις πως Αγάπη
δε σημαίνει στηρίζομαι
Και συντροφικότητα
δε σημαίνει ασφάλεια

Και αρχίζεις να μαθαίνεις
πως τα φιλιά δεν είναι συμβόλαια
Και τα δώρα δεν είναι υποσχέσεις

Και αρχίζεις να δέχεσαι τις ήττες σου
με το κεφάλι ψηλά και τα μάτια ορθάνοιχτα
Με τη χάρη μιας γυναίκας
και όχι με τη θλίψη ενός παιδιού

Και μαθαίνεις να φτιάχνεις
όλους τους δρόμους σου στο Σήμερα,
γιατί το έδαφος του Αύριο
είναι πολύ ανασφαλές για σχέδια…
και τα όνειρα πάντα
βρίσκουν τον τρόπο
να γκρεμίζονται στη μέση της διαδρομής.

Μετά από λίγο καιρό μαθαίνεις…
Πως ακόμα κι η ζέστη του ήλιου
μπορεί να σου κάνει κακό.

Έτσι φτιάχνεις τον κήπο σου εσύ
Αντί να περιμένεις κάποιον
να σου φέρει λουλούδια

Και μαθαίνεις ότι, αλήθεια,
μπορείς να αντέξεις

Και ότι, αλήθεια, έχεις δύναμη

Και ότι, αλήθεια, αξίζεις

Και μαθαίνεις… μαθαίνεις…

με κάθε αντίο μαθαίνεις...


 
               Ποίημα του Χόρχε Λούις Μπόρχες

8 σχόλια:

  1. Καταπληκτικό, Χόρχε Λούις Μπόρχες...!!
    Έχω κι εγώ την ίδια ανάρτηση ;)

    Σε φιλώ, καλώς σε βρήκα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ναι, την είδα! :-) Δε φαντάζεσαι πόσο με εκφράζει αυτή τη στιγμή...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Μμμ κι εγώ έλεγα πως πάντα σε εκφράζει ένα τέτοιο ποίημα, ωστόσο ήρθε ο καιρός - κι οι καταστάσεις του - που μ' έκαναν να αλλάξω γνώμη και να καταλάβω ότι μερικές φορές απλά... σε εκφράζει όσο ποτέ άλλοτε!

    Φιλιά, καλό ξημέρωμα <3

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Υπέροχο,πολύ όμορφο!! Ξεχωρίζω το εξής σημείο:

    "Έτσι φτιάχνεις τον κήπο σου εσύ
    Αντί να περιμένεις κάποιον
    να σου φέρει λουλούδια"

    Σωστό είναι (μάλλον :p) πως με κάθε αντίο μαθαίνεις..όμως σου εύχομαι ολόψυχα να μην ακούσεις και να πεις πολλά αντίο,τουλάχιστον οριστικά,από πρόσωπα που νοιάζεσαι

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Αυτό που εγώ έχω καταλάβει αγαπητέ είναι ότι σπάνια τα αντίο είναι οριστικά.. Και μερικές φορές είναι και για καλό.. Μαθαίνεις! ;-)Απλά πάντα μας πονάνε. Το κομμάτι που εγώ ξεχωρίζω είναι αυτό που λεει:
    "Και αρχίζεις να μαθαίνεις
    πως τα φιλιά δεν είναι συμβόλαια
    Και τα δώρα δεν είναι υποσχέσεις"
    Είναι η αλήθεια.. κι εγώ πάντα το ξεχνάω!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Χαίρομαι που το βλέπεις,το αντιλαμβάνεσαι έτσι πιο θετικά ένα αντίο...Προσπάθησε να μην το ξεχνάς,να το θυμάσαι θα σε ωφελήσει να μην γίνουν επίπονα κάποια βράδια σου
    Τα λέμε Pavlitsa(τέλεια η φώτο προφίλ σου της Κιμ) ;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή