Τρίτη, 15 Νοεμβρίου 2011

Αυτοι που φεύγουν..

Κάποτε καποιος ανέλυσε τον αστρολογικό μου χάρτη. Δεν ξερω αν πιστευω σ' αυτά ή οχι, αλλά μου ειπε κάτι που δεν μπορω να ξεχάσω. "Όλοι ανθρωποι στη ζωη σου έρχονται μονο για λιγο και έπειτα φευγουν." Σκέφτηκα, μα τι λεει? Σε όλων μας τις ζωες άνθρωποι έρχονται και φευγουν. Όμως πριν καν προλάβω να πω δυνατα τη σκέψη μου, συμπληρωσε "Μιλαω για τη δική σου ζωή. Κανείς δε μένει δίπλα σου για πολύ καιρό. Είναι όλοι περαστικοι. Και ετσι θα ειναι μεχρι να σταματησεις να τους διώχνεις."

Αφου το σκέφτηκα αρκετα, αρχικά αρνουμενη να το δεχτώ, καποια στιγμη κατάλαβα οτι είχε δίκιο.. Πασχίζω τοσο να φέρω ανθρώπους κοντά μου, να νιώσω κι εγω κοντα σε εκεινους, και όταν σχεδον τα καταφερνω, κάνω πισω.. Και τοτε τους διωχνω οσο πιο μακρια μπορώ. Δεν ξερω τι ειναι αυτο που φοβάμαι, δεν ξερω απο τι προσπαθω να προστατεψω τον εαυτο μου ή αν απλά αγαπώ τοσο πολύ τη μοναχικότητα μου, αλλά το μονο σιγουρο ειναι οτι μόλις συνειδητοποιώ τι έχω κάνει, πίστεψέ με, πονάω πολύ.. Τότε καταλαβαίνω το λάθος μου και ειναι αργά να γυρίσω πίσω. Αλλά δυστυχώς ποτέ δε μαθαίνω απ' αυτο γιατι εξακολουθω να κανω το ίδιο κάθε μα καθε φορά.

Βέβαια υπάρχουν και οι φορές που άνθρωποι φευγουν απ τη ζωή σου και κυριως απο την καθημερινότητά σου για άλλους λόγους. Άνθρωποι πολύ αγαπημένοι σου που δε θα εδιωχνες ποτέ και για κανενα λογο απο κοντά σου. Ανθρωποι στους οποίους θες τοσο πολύ να πεις ποσο θα σου λείψουν και ποσο τους αγαπάς, και παρ'ολα αυτά δεν μπορείς. Γιατί εχεις μάθει να φοβάσαι να δείχνεις τα συναισθήματά σου ακομα και σ' αυτούς.

"Μπορει να μην έκλαψα, μπορει να μη στο ειπα και να μην το εδειξα όπως θα ηθελα, αλλά το μονο σιγουρο ειναι οτι θα μου λείψεις και οτι σ' αγαπάω πολύ.."

Όπως και να χει το συμπέρασμα ειναι το ίδιο. Όσοι άνθρωποι έρχονται στη ζωή μου, πολύ σύντομα φεύγουν μακριά μου.. Μέχρι να μάθω να μην τους διώχνω..

"They make it look so easy. Connecting with another human being. It's like noone told them it's the hardest thing in the world." D.